Opis
Madonna ze szczygłem została namalowana przez Rafaela na zamówienie ślubu jego przyjaciela Lorenza Nasiego i Sandry di Matteo di Giovanni Canigiani.
Obraz przedstawia Madonnę siedzącą na skale i trzymającą księgę. Przed nią św. Jan Chrzciciel podaje Jezusowi szczygła. Kompozycja ma układ piramidalny, inspirowany malarstwem Leonarda, z Madonną umieszczoną na wierzchołku wyimaginowanego trójkąta. Wielkość i oryginalność tego dzieła wynikają z intymnej, subtelnej atmosfery sceny, która wyraża ideę piękna jako równowagi, harmonii, naturalnych gestów i pogodnej duchowości. Aby przenieść na drewnianą tablicę trzy postacie ludzkie ze swoich szkiców przygotowawczych, Rafael zastosował technikę spolvero. Najpierw oryginalny rysunek przedziurkowano wzdłuż konturów, następnie położono go na desce, a na koniec oprószono pigmentem w proszku, aby przenieść wzór na drewno. Natomiast górski pejzaż w tle i most zostały namalowane z wolnej ręki.
W 1547 roku dom Lorenza Nasiego zawalił się, grzebiąc dzieło sztuki. Syn Nasiego, Giovanbattista, zdołał wydobyć obraz spod gruzów. Na szczęście, mimo że deska pękła na 17 części, udało się ją ponownie złożyć. W latach 1999–luty 2008 obraz poddawano długiej konserwacji. Dziś Madonna ze szczygłem jest prezentowana w Galerii Uffizi we Florencji.
W 1547 roku dom Lorenza Nasiego zawalił się, grzebiąc dzieło sztuki. Syn Nasiego, Giovanbattista, zdołał wydobyć obraz spod gruzów. Na szczęście, mimo że deska pękła na 17 części, udało się ją ponownie złożyć. W latach 1999–luty 2008 obraz poddawano długiej konserwacji. Dziś Madonna ze szczygłem jest prezentowana w Galerii Uffizi we Florencji.