Açıklama
Tabloda, kompozisyonun merkezinde oturan Yahuda'nın Tamar'ı, anıtsal ve sessiz bir varlık olarak betimlenmiştir. Başını sola eğmiş, bakışlarını aşağı indirmiştir; yüzünü çevreleyen ve bedeninin iki yanından aşağı süzülen geniş altın rengi peçenin altından kırmızı bir başlık görünür. Geniş, altın tonlu bir kolye gövdesinde öne çıkar; beyaz, toprak sarısı ve kahverengi kumaşlar kucağının ve bacaklarının çevresinde birikerek yoğun bir pileler bütünü oluşturur. Sağ elinde, ucu kıvrık, dikey konumda duran ahşap bir baston tutar; diğer eliyle de pelerininin kenarını kaldırır. Arkada, açık bir gökyüzünü andıran açık mavi bir fonun önünde ahşap bir yapı belirir.
Tamar, Yaratılış Kitabı'nda adı geçen ve Yahuda'nın gelinidir. Dul kaldıktan sonra Yahuda'yla buluşmak ve soyunun devamını güvence altına almak için kılık değiştirmiştir; bu birliktelikten Peres ve Zerah doğmuştur. Böylece sahne, İncil anlatısı içinde kimlik, gizlenme ve sebat temalarıyla bağlantılı bir anlatı boyutu kazanır. Eser, olayı gelip geçici bir eylem olarak değil, başkahramanının vakarına ve ciddiyetine odaklanan yoğun bir imge olarak sunar. Duruşunun sessizliği, Tamar'ı hem kırılganlık deneyimi yaşamış hem de soyunu korumaya kararlı bir kadın olarak düşünmeye olanak verir.
Altın renkli peçe, Tamar’ın öyküsüyle ilişkilendirilen gizlenme temasını çağrıştırırken aynı zamanda biçimsel açıdan belirleyici bir işlev görür: başını çevreler, silüetini genişletir ve dikkati eğik yüzüne yöneltir. Aşağıya çevrilmiş bakışları ve oturuşu, içe dönüklük, derin düşünce ve bastırılmış bir güç hissi uyandırır. Baston, anlatısal bir simge olarak öne çıkmadan görsel bir dayanak ve sahneyi dengeleyen bir eksen görevi görür. Dikeyliği, başından kucağına doğru inen yumuşak diyagonal çizgiyle karşıtlık oluşturur. Başörtüsündeki kırmızı, peçe ve kolyedeki altın tonları ile beyaz, aşı boyası ve kahverenginin dönüşümlü kullanımı, Tamar’ın kimliğini renk ve kumaş dokusu katmanlarıyla oluşturur.
Kompozisyon dikey ve merkezîdir; figür resim alanının neredeyse tamamını kaplar. Peçe, bakışı yüz ve gövdede yoğunlaştıran içsel bir çerçeve işlevi görürken baston, sağ tarafı düzenleyen düz bir çizgi oluşturur. Buna karşılık başın eğimi ve kumaşların dökümü yumuşak, ağırbaşlı bir diyagonal hareket katar. Açık mavi arka plan, figürün çevresinde aydınlık bir alan açar; ancak sol taraftaki ahşap yapı ve kumaş yığınları sahnenin dağılmasını önler: beden bütünlüğünü korur, yakında ve baskın durur. Aydınlık ve sıcak ışık, altın tonlarını ve yüzün hacimlendirilmesini öne çıkararak ağırbaşlılığı elle tutulur bir varlık hissiyle dengeler.
Francesco Hayez’le ilişkilendirilen İtalyan tarihsel Romantizminin diliyle bağlantılı olan eser, özenli çizimi, zengin renk kullanımı ve karakterin dramatik ve anlatısal boyutunu yoğunlaştırmak üzere tasarlanmış kompozisyonuyla öne çıkar. Teatral etki, abartılı bir jestten değil, örtünün, kumaşların ve bastonun içine kapanık bir figürün çevresinde özenle düzenlenmesinden kaynaklanır. Bu nedenle Tamar, anıtsal ve sessiz bir varlık olarak belirir: duruşu, nitelikleri ve mekân içindeki ölçeği aracılığıyla kendini ortaya koyan, yüzü örtülü bir kimlik. Özellikle aşağıya yönelmiş bakış ile bastonun dikey ekseni arasındaki karşılaşmaya dikkat etmek gerekir; bu kesişme noktasında, İncil’e özgü ağırbaşlılık bir direniş, içe dönüş ve dingin güç imgesine dönüşür.
Yağlı boya tablo reprodüksiyonlarımızla ilgili sorularınız mı var? Sıkça sorulan sorular sayfamıza göz atın.