Tanım
Gemäldegalerie’deki Raphael’in son çalışması, Floransa döneminin sonlarına tarihlenir ve yalnızca birkaç yıl öncesine ait Madonna Terranuova ile belirgin bir farklılık gösterir: renk paleti çok daha açık hale gelmiş, saçlarda koyu sarıdan açık sarıya geçilmiş, ışık-gölge kullanımı biraz daha çekingen, modelleme ise daha ince bir nitelik kazanmıştır. Yüz hatları daha yumuşak ve dolgun, hareketler daha az ölçülü ama daha canlı ve zariftir. İsa, görünüşte kendiliğinden bir hareketle yüzünü izleyiciye umut veren bir ifadeyle çevirir.