Açıklama
Tabloda, biri üst yarıda, diğeri alt yarıda olmak üzere, ikisi de sağa dönük iki çıplak insan figürü kompozisyon boyunca yatay biçimde uzanır. Açık tenli bedenleri; çiçekler, daireler, yıldızlar ve süslemeli şeritlerden oluşan bir evrenin üzerinde öne çıkar. Uzun, bakır tonlarında ve kızıl saçları başlarının çevresine yayılır ve dekoratif desenlerle iç içe geçer. İki figürün arasında dalgalı biçimler, yoğun renkler ve küçük figüratif motiflerden oluşan bir friz uzanırken beyaz, mavi, sarı, kırmızı ve mor taç yapraklı çiçekler sürekli bir titreşim hissi verir. Bütün bu unsurlar, insan varlığını duyusal, coşkulu ve son derece süslemeci bir mekânın merkezine yerleştirir.
Su Yılanları IIbaşlığı, sahneyi natüralist bir manzaradan çok simgesel ve akışkan bir alana yerleştirir. Kıvrımlı şeritler ve organik biçimlerin çoğalması, hareket hâlindeki bir çevreyi düşündürür; sanki bedenler dekoratif bir akıntının içindedir. Yılanın geniş ve ikircikli bir simgesel geleneği vardır: dönüşüm, canlılık, tehlike ve duyusallıkla ilişkilendirilebilir. Burada bu çağrışım, figürlerin, saçların, çiçeklerin ve desenlerin aynı canlı özün parçası olduğu bir başkalaşım düşüncesine katılır. Bu, tek bir anlatıdan ziyade beden, doğa ve süslemenin birlikteliğiyle kurulan şiirsel bir atmosferdir.
İkonografik yorum, başlığın çağrıştırdığı yılanımsı biçimlerle merkezdeki şeritlerin dalgalı hareketi arasındaki diyalogdan doğar. Kıvrımlı çizgileri, uzanmış bedenlerin görünürdeki dinginliğiyle tezat oluşturan bir akışkanlık hissi yaratır. Çiçekler ve daireler bereketli, kuşatıcı bir alan oluştururken yıldızlar, noktalar ve geometrik şekiller, özerk ve neredeyse düşsel bir dünya izlenimini çoğaltır. Kızılımsı saçlar, anatomi ile bezeme arasında görsel bir köprü işlevi görür: şeritler ve çiçek motifleri kadar özgürce yüzeye yayılır. Böylece duyusallık yalnızca çıplaklıktan değil, insan figürünün görkemli bir çevre tarafından nasıl içine alındığından kaynaklanır.
Biçimsel açıdan eser, kesintisiz bir yatay friz olarak düzenlenmiştir. Açık renkli iki figür, soldan sağa bir okuma ekseni oluşturur; sağ tarafta konumlanan başları ise çiçeklerin, dairelerin ve saçların daha yoğun olduğu bölgeyle birlikte dikkati üzerine çeker. Arka plan, natüralist bir derinlik yaratmaz; bunun yerine bakışın ileri geri hareket etmesini sağlayan düz ve süslemeli yüzeyleri üst üste bindirir. Kiremit kırmızısı, turuncu, zeytin yeşili, mavi, mor ve sarı; bedenlerin krem beyazı ve bazı şeritlerin siyahıyla canlı karşıtlıklar oluşturur. Rozetlerin, noktaların ve geometrik şekillerin tekrarı ritim katarken dalgalı çizgiler kompozisyonun katılaşmasını önler.
Su Yılanları II'ndeGustav Klimt, duyusal insan figürlerinin düz yüzeyler, geometrik desenler ve organik motiflerle bütünleştiği dekoratif bir dil ortaya koyar. Eser, bedensel betimleme ile bezeme arasındaki bu gerilimi yansıtır: Bedenler tanınabilir olsa da onları çevreleyen mekân, onları daha geniş bir görsel dokunun parçasına dönüştürür. Tenin solgunluğunun bakışı renkli örgü boyunca nasıl yönlendirdiğine ve saçların siluetleri çiçeklere ve şeritlere doğru nasıl uzattığına dikkat etmek gerekir. Tabloya gücünü veren de bu sürekliliktir: Figür, doğa ve süsleme birbirinden ayrı unsurlar olmaktan çıkarak akışkan, duyusal ve başkalaşan bir görüntü oluşturur.
Yağlı boya tablo reprodüksiyonlarımızla ilgili sorularınız mı var? Sıkça sorulan sorular sayfamıza göz atın.